یکشنبه (فردا) چهارم مرداد ساعت ۱۶؛ مجلس ختم شهید روح‌الامینی در مسجد بلال

خبر تکمیلی : موسوی هم میاید.

مجلس ختم شهید محسن روح‌الامینی، از شهدای جنبش سبز، روز یکشنبه (فردا) در مسجد بلال برگزار می‌شود. در حالی که بسیاری از خانواده‌های شهدای جنبش سبز حتی از برگزاری یک مراسم کوچ برای فرزندان خود نیز منع شده‌اند، دکتر روح‌الامینی پدر این شهید جنبش سبز که به محافل اصولگرا نزدیک است، موفق شد برای برگزاری مراسم ختم فرزند خود، با مسجد بلال که متعلق به سازمان صدا و سیما است، هماهنگی کند. ضرغامی و چند تن دیگر از مسئولان صدا و سیما به محض مطلع شدن از درگذشت فرزند روح‌الامینی، در صفحه اول روزنامه جام جم متعلق به صدا و سیما به وی پیام تسلیت دادند و اکنون هم مسجد بلال را برای برگزاری مراسم ختم محسن روح‌الامینی در اختیار خانواده‌ی وی قرار دادند. در همین حال «موج سبز آزادی» کسب اطلاع کرده که بسیاری از فعالان جنبش سبز قصد دارند در این مجلس ختم شرکت کنند تا ضمن ابراز همدردی با خانواده‌ی این شهید و تاکید بر تداوم راه او، بار دیگر نسبت به فجایع پیش آمده پس از کودتای انتخاباتی اعتراض کنند.

شهید محسن روح‌الامینی

شهید محسن روح‌الامینی

حضور كروبي در مراسم ختم فرزند روح الاميني (پایگاه اطلاع رسانی حزب اعتماد ملی‌)

(۳ مرداد ۱۳۸۸ ساعت ۱۷:۰۲)  سحام نیوز : مهدي كروبي دبيركل حزب اعتمادملي براي تسليت به خانواده روح الاميني امروز در مراسم ختمي كه براي گرداميداشت ياد و خاطره محسن روح الاميني برگزار مي شود شركت مي كند .

مجلس ختم شهید روح الامینی فرزند دکتر روح الامینی رییس انستیتو پاستور روز یکشنبه در مسجد بلال برگزار می شود (ادوار نیوز)

مجلس ختم شهید محسن روح الامینی دانشجوی دانشگاه تهران و فرزند دکتر روح الامینی مشاور محسن رضایی روز یکشنبه در مسجد بلال برگزار می شود.  شنیده می شود دانشجویان دانشگاه تهران تصمیم گرفته اند با شرکت در این مجلس ختم ضمن همدردی با خانواده هم کلاسی خود نسبت به فجایع پس از انتخابات اعتراض کنند. و از طریق فیس بوک برای حضور گسترده در این مجلس ختم فراخوان داده اند  به گزارش ادوارنیوز محسن روح الامینی دانشجوی دانشگاه تهران در روز ۱۸ تیرماه بازداشت شده و به دنبال اصابت باتوم به سرش در بیمارستان شهدای تجریش بستری و در نهایت به شهادت می رسد.  محسن ضرغامی رییس سازمان صداسیما که از دوستان نزدیک پدر شهید روح الامینی است به خانواده او اجازه داده است تا در روز یکشنبه برای این شهید در مسجد بالا صداسیما مجلس ختمی برگزار کنند.  این مجلس ختم روز یکشنبه از ساعت ۱۶ در مسجد بلال صداسیما برگزار می شود.

——————————————————-

مجلس ختم شهید محسن روح‌الامینی، از شهدای جنبش سبز، روز یکشنبه ۴ مرداد ماه ساعت ۴ بعد از ظهر در مسجد بلال برگزار می‌شود. این یک فرصت بزرگ برای برگزاری تظاهرات مسالمت آمیز و آرام است . از تمام امکاناتی که در دولت کودتا برای تظاهرات آرام و بدون خشونت فراهم می آید باید استفاده کرد. این مجلس ختم شبیه مراسم نماز جمعه هاشمی رفسنجانی است . سعی کنیم تا میتوانیم به همه خبررسانی کنیم و به صورت آرام در این مجلس شرکت کنیم و اعتراض خود را هرجا که ممکن است با رنگ سبز و یا عدم شرکت در شعارهایی که به حمایت از دولت کودتا داده میشود ابراز داریم . این مجلس به خصوص از آن حیث مهم است که رضایی متزلزل در آن شرکت میکند . بیایید به او نشان دهیم تا چه حد از مردم دورافتاده است و چقدر مخالفت زیاد است . اگر هم کودتاگران مجلس را به هم ریزند که شدیدا به ضرر خودشان خواهد بود . اگر آقایان توانستند خودشان را کنترل کنند و مجلس را به هم نریختند به جاست برای همدردی با خانواده شهید و همراهی با جنبش سبز پس از ختم مراسم دست به یک راهپیمایی آرام در خیابانهای اطراف بزنیم . خواهشمند است خبر این گردهمایی را به صورت گسترده پخش کنید .  منبع

فردا صدای سبزها در مسجد صدا و سیما شنیده می‌شود

روایتی از نحوه مرگ محسن روح‌الامینی (رادیو زمانه) :

روایتی از نحوه مرگ محسن روح‌الامینی:

شهید مظلوم

نویسنده این یادداشت، آقای دکتر حسین علایی از سرداران سابق سپاه پاسداران است که برای انتشار به روزنامه‌های داخل داده شده است؛ اما مطبوعات از انتشار آن امتناع ورزیده‌اند. به نوشته سراج‌الدین میردامادی از همکاران زمانه، این یادداشت را یکی از روزنامه‌نگاران داخل کشور برای وی فرستاده است که پس از انتشار در «روزنوشت‌ها» وبلاگ آقای میردامادی، در زمانه بازنشر می‌شود.

بسم الله الرحمن الرحیم

بعد از ظهر روز پنجشنبه اول مردادماه سال ۱۳۸۸ که مصادف شد با بازگشایی دوباره پیامک‌ها، پیامی به من رسید مبنی بر این‌که فرزند ۲۵ ساله دوست عزیزم، آقای دکتر عبدالحسین روح‌الامینی که در اعتراضات روز ۱۸ تیرماه سال جاری دستگیر و زندانی شده بود، در زندان کشته شده و فردا تشییع جنازه وی برگزار خواهد شد.  بسیار متعجب شدم. زیرا آقای روح‌الامینی را که از سالیان دراز می‌شناسم، فردی انقلابی، مؤمن و متعهد و همیشه در خدمت نظام جمهوری اسلامی بوده است. او از کسانی است که برای سرنگونی رژیم طاغوت تلاش زیادی کرده است.  تعجب من بیشتر از آن جهت بود که چگونه ممکن است جوانی آن هم از خانواده‌ای شناخته شده، در جمهوری اسلامی دستگیر و سپس پس از دو هفته جنازه او تحویل خانواده‌اش گردد!  صبح جمعه دوم مرداد ۱۳۸۸ به منظور شرکت در مراسم تشییع جنازه وی به درب منزل ایشان واقع در خیابان نصرت، کوچه بهشت رفتم. دیدم همه افرادی که در این مراسم حضور دارند، انسان‌های مؤمن و اکثر آن‌ها از فداکاران نظام اسلامی در دوران دفاع مقدس و پس از آن بوده‌اند. افرادی که هم‌اکنون مسؤلیت‌های مهمی در کشور دارند نیز مانند آقایان احمد توکلی و حسین فدایی از نمایندگان مجلس، محسن رضایی دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام، شهاب‌الدین صدر رییس سازمان نظام پزشکی، حسین محمدی از دفتر رهبری، رجبی معمار رییس شبکه پنج سیما، علی عسگری معاون فنی صدا و سیما و نیز برخی از سرداران دوران دفاع مقدس در مراسم تشییع و خاکسپاری حضور داشتند.

به آقای روح‌الامینی تسلیت گفتم و در اتوبوس به همراه وی عازم بهشت زهرا شدم. در مسیر راه، او ماجرای اتفاق افتاده برای فرزندش را این گونه برایم تشریح کرد:  بر اساس اطلاعات دریافتی این دو روزه، محسن را در روز پنجشنبه ۱۸ تیرماه، افراد لباس‌شخصی دستگیر و او را به همراه جمعی دیگر از جوانان دستگیرشده، به ساختمان نیروی انتظامی تهران بزرگ واقع در خیابان کارگر در نزدیک میدان انقلاب برده و صبح روز جمعه ۱۹ تیرماه آن‌ها را با تعدادی اتوبوس به دو مقصد زندان اوین و اردوگاه کهریزک منتقل می‌نمایند.  سپس این آیه قرآن را قرائت کرد: و من یخرج من بیته مهاجرا الی الله و رسوله ثم یدرکه الموت فقد وقع اجره علی الله و کان الله غفوراً رحیما (سوره نساء – آیه ۱۰۰)  و ادامه داد: من از روز دستگیری وی، به هر کجا که مراجعه کردم، پاسخی به من ندادند. نیروی انتظامی، سپاه، وزارت اطلاعات و قوه قضاییه هر کدام از خود سلب مسؤلیت می‌کردند. دو هفته را این گونه سپری کردم. به هر کجا سر می‌زدم، با دیوار بلندی از ناامیدی روبه‌رو می‌شدم.

تا این‌که دلالی پیدا شد و گفت اگر چهار میلیون تومان به من بپردازید، ترتیب ملاقات شما را با فرزندتان می‌دهم. در روز مبعث در حسینیه امام خمینی (ره) و در دیدار مسؤولین کشور با رهبری، این موضوع را با وزیر اطلاعات که در ملاقات حضور داشت، مطرح کردم تا در مورد آن فرد دلال تحقیق کنند. شماره‌های خود را نیر به وزیر اطلاعات دادم تا اگر نیاز به اطلاعات بیشتری داشت، بتواند با من تماس بگیرد.  از وزیر اطلاعات خبری نشد تا آن‌که دو روز بعد یعنی چهارشنبه بعد از ظهر، فردی به دفتر کار من زنگ زد و به من گفت شما که از مسؤولین هستید و دارای پاسپورت سبز نیز می‌باشید، چرا سراغ پسرتان را نمی‌گیرید. گفتم من دو هفته است که به دنبال اویم و هیچ کس از وی خبری نمی‌دهد.  او به من گفت به شما تسلیت عرض می‌کنم. من فکر کردم که می‌خواهد بلوف بزند و مرا بترساند. بعد دیدم که نشانی محلی را که باید به دنبال او بروم، می‌دهد. راه افتادم و به پزشکی قانونی رفتم.  مشخص شد که فرزندم را وقتی که گرفته‌اند، مورد ضرب و شتم شدید قرار داده و او را مجروح کرده‌اند. جنازه‌اش را که دیدم، متوجه شدم که دهانش را خرد کرده‌اند.  فرزندم انسان صادقی بود. دروغ نمی‌گفت. مطمئنم هر چه از او سؤال کرده‌اند، درست پاسخ داده است. آن‌ها احتمالاً نتوانسته‌اند صداقت او را تحمل کنند و وی را به شدت کتک زده و زیر شکنجه کشته‌اند.

با عنایت مسؤولین، پرونده پزشکی او را مطالعه کردم. محل فوت او را لاک گرفته بودند. مشخص شد که بعد از مجروح شدن، به او نرسیده‌اند تا خون او عفونی شده و دچار تب شدید بالای ۴۰ درجه گردیده و از شدت تب، دچار بیماری مننژیت شده است.  او را ساعت سه و نیم بعد از ظهر چهارشنبه به عنوان فرد مجهول‌الهویه به بیمارستان شهدای تجریش منتقل و صبح روز پنجشنبه جسد او را به سردخانه تحویل می‌دهند. آن‌ها پس از یک هفته ما را در جریان قتل فرزندم قرار دادند. برای تحویل جسد، از ما تعهد گرفتند که شکایتی از کسی نداریم.  ابتدا اجازه تشییع جنازه در جلوی منزل نمی‌دادند و بهانه می‌آوردند که خانه شما، نزدیک دانشگاه تهران و محل برگزاری نماز جمعه است و ممکن است مردم به آن بپیوندند و مشکلاتی ایجاد شود. من گفتم که وقت برگزاری نماز جمعه هنگام ظهر است و ما صبح او را تشییع خواهیم کرد و وقت زیادی نخواهد گرفت و با نماز جمعه تداخل ندارد.  بالاخره با تعهد من و آقای ضرغامی رییس سازمان صدا و سیما که افراد زیادی مطلع نخواهند شد و افرادی هم که خواهند آمد همه طرفداران نظام هستند، با این شرط که تشییع در جلوی منزل زیاد طول نکشد و بجز لا اله الا الله شعار دیگری داده نشود، اجازه دادند تا مراسم تشییع برگزار شود.  مادرش از لحظه اول اطلاع از مرگ فرزند، فقط می‌گفت: محسن من که رفت، به فکر محسن‌های مردم باشید.  آقای روح‌الامینی که به هنگام خاکسپاری فرزندش، چفیه بسیجی را هم‌چنان بر گردن داشت، آن را به من نشان داد و گفت: امروز این چفیه را بر گردن چه کسانی انداخته‌اند. کسانی که کار آن‌ها دستگیری و احیاناً کشتن مردم شده است. آیا ما از جمهوری اسلامی این وضع را می‌خواستیم؟  من رفیق شهید دقایقی هستم. هیچ گاه لبخند او را از یاد نمی‌برم. او با لبخند خود از اسرای بعثی عراقی و از فرماندهان جنایتکار آن‌ها و نیز از فراریان از رژیم بعثی، مجاهدانی را ساخت که لشکر بدر را به وجود آوردند و باعث آزادی عراق از دست صدام حسین شدند.  به یاد دارم که در سال‌های اولیه پیروزی انقلاب وقتی که احسان طبری تئوریسین حزب توده به زندان افتاد، پس از مدتی او اندیشه مارکسیسم را نقد کرد؛ زیرا با محبت با او رفتار شد. ولی اکنون بسیج را به جایی رسانده‌اند که جوان سالم حزب‌اللهی را دستگیر می‌کنند و جنازه او را تحویل خانواده‌اش می‌دهند. آن هم تعهد می‌گیرند که کفن و دفن به گونه‌ای باشد که اتفاقی نیفتد. آیا نظام آن قدر ضعیف شده است که از یک تشییع جنازه ساده می‌ترسد؟

دیشب آقای لنکرانی وزیر بهداشت برای تسلیت به منزل ما آمده بود، می‌گفت: به خاطر مبارزه با بیماری‌های عفونی و مننژیت در زندان‌ها، ظرف این چند روز، بیش از دو هزار آمپول پنی‌سیلین بسیار قوی و آمپول‌های ضد مننژیت به زندان‌های تهران فرستاده‌ایم. با گفتن این جمله، نگران وضعیت سلامت سایر زندانیان سیاسی شدم.  او می‌گفت: در نظر دارم یک گروه نگو تشکیل دهم تا بتواند از حقوق اولیه زندانیان، دفاع نماید. برای مثال وقتی کسی را می‌گیرند، حداقل به خانواده او اطلاع دهند که دستگیر شده ودر زندان است تا خانواده‌‌ها از نگرانی تا حدودی بیرون بیایند؛ نه این که در بلاتکلیفی به سر ببرند. بتوانند برای زندانی خود وکیل بگیرند و از حقوق قانونی او دفاع نمایند. مطمئن باشند که در زندان سلامت بازداشت‌شدگان حفظ می‌شود و آن‌ها در خطر جانی قرار ندارند.  با شنیدن این سخنان به یاد این آیه قرآن افتادم: و من قتل مظلوماً فقد جعلنا لولیه سلطانا (اسراء – ۳۳)  البته ایشان از لطف‌هایی که به وی شده بود نیز مطالبی را بیان کرد. او می‌گفت بعد از این‌که متوجه شدند که من در دولت نهم رییس انستیتو پاستور و مشاور وزیر بهداشت بوده و قبلاً نیز عضو شورای مرکزی جمعیت ایثارگران بوده‌ام، هم اجازه دادند که به همراه یکی از دوستان پزشک پرونده پزشکی فرزندم را ببینم و هم پول قبر را از من نگرفتند و اجازه دادند که فرزندم را در قطعه ۲۲۲ که نزدیک به مزار شهدا واقع شده است دفن نمایم؛ تا مادرش که هر شب جمعه به زیارت شهدا به خصوص شهدای هفتم تیر می‌رفته است، بتواند با فاصله کمی بر سر قبر فرزندش حاضر شود.  آن‌ها یک قبر اضافه هم به ما مرحمت فرمودند و در یک قبر دوطبقه فرزندم را به خاک سپردیم. او به طنز برایم می‌گفت: یکی بخر دو تا ببر.  در پایان مراسم، او با قدرت روحی بسیار بر سر قبر فرزندش خطاب به حاضرین سخنانی را ایراد کرد و با تسلط بسیار بر خود، در انتها گفت: إنا لله و إنا إلیه راجعون.

حسین علایی

جمعه، دوم مردادماه

سال ۱۳۸۸

Bookmark and Share

2 پاسخ

  1. با سلام

    در این تقویم برای یک سال آینده برنامه های مختلفی در ادامه حرکتهای جنبش سبز تعیین شده است که می توانید به سادگی در گوشه بلاگ خودتون بگذارید.هدف دقیقا اجرا شدن این برنامه ها نیست بلکه بیشتر رساندن این پیام هست که این موج خاموشی ندارد با این طرز برخوردهای حکومتی

    کمک شما در موفق بودن این طرح بسیار مهم است. کمک کنید و این تقویم رو برای وبلاگ نویسهای مطرح دیگر هم بفرستید که گوشه بلاگشون بگذارند

    http://chebaayadkard.blogspot.com/2009/07/blog-post_21.html


    چه باید کرد؟

    یک گروه کوچک دانشجویی
    برای جنبش سبز ایران
    http://chebaayadkard.blogspot.com

  2. مطالب خوب و به روزیه، معلومه که خیلی وقت روی این کار می گذاری.
    هر وبلاگ خاری است در چشم کودتاگران…
    لطفا یک دعوتنامه بالاترین به آدرسم ایمیل کنید…

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: